The future of Fairy Tail
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Uh .... I wanted to bring this back, honest!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Iro

avatar

Aantal berichten : 86
Registratiedatum : 19-11-14

Character sheet
Wezen:: Mens
Beroep:: Trief
Crush:: Gold, gold and... jewels!

BerichtOnderwerp: Uh .... I wanted to bring this back, honest!   do nov 20, 2014 2:14 am

Vroeg in de grijze ochtend staarde twee bruine ogen de omgeving af. Het was nog stil en enkele wachten stonden al te gapen van hun vermoeide wachtlopen. Niemand letten ook daadwerkelijk meer op hun omgeving zodra ze daar te moe voor waren of dat ze dachten nog een uur of twee en ze konden dan lekker onder de wol kruipen. Iro voelde het staartje van Muba langs zijn hals gaan. Een teken dat ze niets verdachts had gezien van de andere kant. Iro sloop over het dak net buiten het zicht van de wachters richting een van de fraai uit ziende huizen. Hier was het meer rijke gedeelte van Oak Town. Niet dat het hem veel uit maakte, maar 1 ding was zeker. Hij was niet van plan hier gewoon rond te lopen om van al dat gefrutsel te aanschouwen. Nee hij was hier voor heel andere zaken! Muba trok ineens aan zijn oor en Iro stopte meteen met lopen en keek net over de rand en zag nog net hoe een wacht van voet verwisselde. Soms was Muba echt een kleine onruststoker, maar beter een eerdere waarschuwing dan dat hij in een of andere val liep of erger tegen een wacht op botste. Eventjes bleef hij nog stil staan tot Iro zeker wist dat de wacht hem niet gezien had. Daarna sloop hij weer verder en bleef pas stil staan bij de rand van het dak. Daar berekende hij de verte naar het andere dak dat er nogal glad uit leek te zien, maar toch waagde Iro het erop en liep een klein stukje terug om weer naar de rand te rennen en zich af te zetten om op het andere dak terecht te komen. Inderdaad was het dak gladden dan waar hij eerder op rond geslopen had, maar Iro hield zichzelf in balans en stopte gelukkig nog voor een van de wachters zijn hoofd omdraaide en in zijn richting keek. Eventjes bleef hij stil gehurkt in een onmogelijke positie zittend hangend met een arm achter zich geplaatst. De wacht draaide eindelijk zijn hoofd weer terug en Muba's staart streek weer langs zijn hals. 'Oef, even dacht ik dat hij ons gezien had!' fluisterde Iro bijna onhoorbaar en duwde zich met enige moeite weer recht om daarna weer verder te sluipen. Muba kirde zachtjes en streek haar koppie eventjes langs zijn wang, maar dit was liefkozend gemeend. Dat wist hij maar al te goed en eventjes kriebelde hij haar over haar kleine schedeltje.  Daar was het dak raam eindelijk en het stond nog open ook de stom koppen. Zijn vingers zochten naar de sluiting die het raam nog tegen hielden en opende die volledig, maar niet zo dat het raam de maan weerkaatste. Dat zou zijn plekje verraden en dat wilde Iro voorkomen. Hij glipte naar binnen en liet Muba bij het open raam achter zodat ze de wacht kon houden.

Zijn voetstappen waren nauwelijks hoorbaar door zijn zachte leren laarzen. Voorzichtig sloop hij door over de overloop opzoek naar de hoofdslaapkamer. Eenmaal bij de grote deuren bleef Iro even stil staan en luisterde naar het slapende huis. Regelmatige ademhalingen waren duidelijk hoorbaar en na even de deur gecontroleerd te hebben of die in het slot zat wat niet zo was drukte hij die zachtjes iets verder open en glipte naar binnen. Waarom hadden die rijkelui toch altijd van die reuzen van slaapkamers? Deze was bijna zeker zo'n 10 meter lang en 6 meter breed. In het streepje grijs ochtend licht dat tussen de spleet van het gordijn viel kon Iro prima zien dat de make up tafel vlakbij de grote kast stond en zeker 3 meter bij het bed vandaan stond. Genoeg ruimte om naar goud en juwelen te zoeken zonder dan ze hem zachtjes de laadjes en kastjes open en dicht zouden horen maken. Iro liep op zijn tenen naar de kaptafel en luisterde naar de ademhalingen van de twee slapende mensen die hem niet hoorde. Zachtjes doorzocht Iro alles waar hij bij kon en vond een juwelenkistjes vol sieraden en twee flink gevulde buidels met gouden, zilver en koperen munten. Die stopte hij voorzichtig in zijn heuptas en binnen zak. Daarna sloop hij de grote slaapkamer weer uit en doorzocht zo ook nog een aantal andere kamers voor hij zijn weg weer zocht naar het raam waar hij door naar binnen gekomen was. Muba had al die tijd stilletjes de wacht gehouden en had niets verdachts op gemerkt. Night zou vast ongeduldig zijn en denken waar hij nu weer bleef, maar Iro trok zich rustig omhoog en aaide Muba even tevreden over haar kopje. Daarna sprong ze bij hem weer op zijn schouders om dat ze zouden vertrekken. Rustig aan sloop hij verder weer naar de rand. De wachten konden elk moment gewisseld worden dus moest hij snel Oak Town uit voor dat gebeuren zou, want Night stond buiten de stadspoorten te wachten. Iro renden nog eventjes stilletjes over de daken tot hij te dichtbij de stadsmuren kwam. Daar liet hij zich van het dak glijden en Muba begon rustig aan ongerust te worden, maar nog geen teken van dat iemand hem door had.

Iro glipte van schaduw naar schaduw om de half slapende wacht te slim af te zijn. Twee stonden echt slapend op hun bijna doorgebogen hellebaarden te hangend te slapen. Iro grijnsde breed en sloop langs hen heen. Even bleef hij kort bij hen stil staan en keek nog eventjes rond, maar zag niemand die van beduiding in de buurt was. Geen frisse wacht op die elite groep van de koning die magiërs vingen en misschien wel kruimeldieven zoals hij, maar dat laatste wist Iro niet zeker. Toch kon hij het niet laten de slapende wachters van hun buidels met goud te ontdoen en glipte daarna de schaduwen in op weg naar zijn rijdier die ergens in het duister op hem wachten. Hij kon niet weten dat er iemand in de buurt kwam die hij eerder had opgemerkt, maar al snel voelde Iro dat hij bekeken werd, maar eerder nog had Muba het door en trok weer aan zijn oor, maar nu harder! Iro bleef stil staan en scande zijn omgeving af tot hij vond waar het gevoel vandaan kwam, maar hij bleef zwijgen en hoopte dat de ander hem niet eerder had gezien en vertrouwde op de achtergrond die hier nog heel erg in het duister gehuld was.


( Altair )
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Altair

avatar

Aantal berichten : 105
Registratiedatum : 28-07-14

Character sheet
Wezen:: Magiër
Beroep:: One of the right hands men of the king
Crush:: Time and Time again. Me and my game had have fun.

BerichtOnderwerp: Re: Uh .... I wanted to bring this back, honest!   do dec 18, 2014 10:57 am

Zijn ogen waren op de grond gericht. Zijn blik verscholen in de schaduwen van zijn kap. Het was fris en het enige dat je echt aan hem kon opmerken was de zachte dampen van zijn ademhaling die de lucht in vloog. Dat was ook het enige teken dat hij echt levend was. De straten waren stil. De stad sliep nog… het was ook vroeg in de ochtend. Vroeg en fris. Maar toch zwierf hij al weer over de straten. Het was een korte nacht voor hem geweest en eigenlijk was hij nu al op weg voor een nieuwe missie. Wel meer een opdracht van de koning zelf. De koning had 'zogezegd' nieuws gekregen van een 'onbekende' dat er een magische guild in deze stad zou schuilen. Hij had hem duidelijk de opdracht gegeven om deze guild te vinden. Helaas twijfelde Altair er aan of deze informatie wel te vertrouwen was. Het kon een grap zijn geweest… of misschien zelfs een val, een misleiding. Wat het ook was, het was zijn opdracht om de koning te gehoorzamen. Of hij nu goed of slechtnieuws zou kunnen terug brengen wist hij niet. Misschien zou hij helemaal geen nieuws moeten terug brengen. Omdat er helemaal geen nieuws zou zijn. Rustig zwierf hij verder over de straten. De koelte hield hem scherp en nu en dan nam hij eens diep adem. De frisse ochtend lucht vulde zijn longen en maakten zijn lichaam en geest weer helder. Wat van velen op dit uur niet gezegd kon worden. Hij had al veel wachters gezien. Slapende idioten die hem bekeken als een schim. Hij moest toegeven. Met zijn paarse mastel, zijn lichte stappen en het moment van de dag… Dat hij er inderdaad voor sommigen misschien kon uitzien als een spook beeld. Veel kon het hem echter niet schelen. Hij trok liever niet te veel aandacht en de mantel zorgde er voor dat zijn aanwezigheid snel over het hoofd werd gezien. Daarbij kwam nog dat hij het meerderendeel van zijn tocht in de schaduwen liep. Altair liep vaker vroeg in de ochtend rond te zwerven. Vaak zonder enig doel. Maar zijn kristal blauwe ogen waren altijd oplettend en waakzaam. Vele wachten hadden het al straffen mogen verduren. Slapen tijdens de werk uren… Maar niemand leek te leren. Want zoals altijd waren de meesten slaperig, onoplettend en moe. Hij zou voor hun neus mogen gaan staan en ze zouden hem nog niet opmerken.
Heel even stopte hij en keek rustig naar de wachten. Starend naar hun, trok hij zich rustig meer terug in de schaduwen. Starend naar de slapende wachten. Zoekend naar hun namen, hun uitdrukkingen onthoudend. Misschien zou hij deze keer ze laten gaan. De namen niet doorgeven aan de koning. Waarom niet? Misschien had hij gewoon een goede dag. Of misschien wilde hij de koning niet het plezier doen om deze mensen te kunnen kwelen. Want hij wist dat Agenor er van genood. Meer dan goed was voor een mens. Gehuld in zijn mantel en zo goed als onzichtbaar voor het oog, bekeek hij de wachten nog eens goed. Denkend aan alle mogelijkheden die hij nu in zijn handen had liggen. Kon hij de wachten gebruiken? Neen, de wachten waren niet slim en sterk genoeg om ook maar als bruikbaar te worden aanschouwd. Zou hij een beter plan door hun kunnen maken. Het antwoord was weer neen… Ze waren waardeloos voor hem. Dan, zou hij zich beter voelen als hij ze verraadde aan de koning? Zou hij er ook maar iets van voelen. Neen.. Dus het was een waardeloos idee. Eigenlijk zou hij blij moeten zijn met wachten als deze. Wachten die nauwelijks iemand of iets konden beschermen. Want zou was het makkelijker om van een bepaald 'persoon' af te raken. Zo was het gemakkelijk om snel weg te komen. Zijn gedachten werden verbroken door een onverwacht figuur. Iemand die eigenlijk niet aanwezig zou moeten zijn. Een jonge kruimeldief zo leek het. Een sim kruimeldief in zijn ogen. Slim genoeg om te nemen wat hij kon gebruiken van twee slapende wachters die toch niets door hadden. Een kruimeldief die al een andere buit had binnengehaald. Zijn ogen volgden de jonge dief scherp. Tot dat de dief verdween in de schaduwen. Een kleine speelse glimlach kwam op zijn lippen te liggen. Voor dat hij zich zelf door de schaduwen voortbewoog. Je hij was geïnteresseerd in de kruimeldief. Een interesse dat misschien waardeloos zou blijken. Maar het was het waard om een deel van zijn tijd op te geven aan deze onverwachte wending. Snel, behendig en stil volgde hij het spoor van de kruimeldief. Het duurde niet al te lang voor hij een schaduw door de schaduwen zag open. Een normaal persoon zou de 'dief' nooit hebben opgemerkt. Stilletjes volgde hij. Zijn blik onderzoekend… Altair 's interesse werd nog meer gewekt toen de 'dief' stopte en rond keek. Duidelijk opzoek naar hem. Het duurde niet te lang voor hij de jongen kon zien staren. Heel even bleef hij terug staren. Gehuld in zijn mantel, zijn gezicht en blik verborgen in de schaduwen van zijn kap. Maar rustig gleed hij de schaduwen wat uit. Langzaam liep hij wat dichter naar de jongen toe. Hij kon hier een leuk spelletje van maken. Kijken wat de jongen kon doen… Wat de jongen zou doen. Hij stopte op een drie a vier meter afstand. Langzaam opende hij zijn mond. Zijn stem klonk ouder dan dat het eigenlijk was. "Wel, wel… Wat hebben we hier. Een jonge kruimeldief op weg naar huis na een lange nacht?" Ja hij was geïnteresseerd , deze jongen kon nog waardevol blijken. Waardevol voor hem… Waarde vol voor zijn plannen. Waardevol… dat kon de jongen zijn. Maar eerst zou hij de kruimeldief moeten testen. Zien.. Wachten en onderzoeken. Welke reactie zou hij krijgen? Welke bewegingen zou hij maken? Zou de jongen vluchten? Of zou de jongen slim genoeg zijn om te blijven staan en terug te spreken. Wat de kruimeldief ook zou kiezen… De keuze zou beslissen over zijn lot.
[Hoop dat je er wat mee kan ^.^]


_________________

Gast Time and Time again I play this game.
Waiting for a chance:
To make this life better!
theme:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Iro

avatar

Aantal berichten : 86
Registratiedatum : 19-11-14

Character sheet
Wezen:: Mens
Beroep:: Trief
Crush:: Gold, gold and... jewels!

BerichtOnderwerp: Re: Uh .... I wanted to bring this back, honest!   vr dec 19, 2014 12:29 am

Het bos leek zo volmaakt stil, maar toch vonden zijn geoefende ogen zijn achtervolger. Het was een persoon in een paarse mantel die bijna weg viel met zijn achtergrond. Iro kende wel wat dieven die zulke mantels droegen, maar dit was geen dief. Nog een beroeps huurling. Iro voelde dat haar fijn aan. Zeker na al die trainingen die hij had bij zijn oude mentor die zelf al jaren actief was geweest als meester dief. Toen de persoon uit de schaduwen kwam en begon te speken. Het klonk aanzienlijk ouder dan Iro verwachte, maar hij bleef staan luisteren. Kruimeldief? Ongewild kwam er toch een grinnik over zijn lippen. 'Kruimeldief? Hm, wie zegt dat jij dat niet bent?'
zei Iro met een brede grijns al was dat nauwelijks zichtbaar onder de mondkap die hij droeg. Gewoon om meer zijn gezicht te verbergen voor ongewilde gasten die hem mogelijk zouden kunnen betrappen. Deze man hier want zo klonk hij wel had hem enigszins betrapt, maar Iro liet het niet merken. Muba echter merkte Dat er een zekere dreiging in de man tegenover hen uit ging dan Iro leek te merken. Ze wikkelde haar staartje om zijn hals als teken voor dreigend gevaar. Hij merkte het en knikte bijna onzienbaar. Muba loste haar staartje weer iets omdat ze merkte dat haar waarschuwing over was gekomen. 'Misschien, heb je gelijk misschien ook niet.' Hij woorden klonken nogal geheimzinnig. Iro was dol op andere voor het lapje te houden, maar hij hield het voor nu maar klein. Wie wist wie die ander voor hem was. Was het een wacht die hem toch gespot had ondanks dat er vele hadden staan slapen? Of was dit persoontje tegenover hem eerder wakker dan de rest van de stad geweest? Dat had gekunnen natuurlijk, maar toch bleef de jonge dief op zijn hoede. Wie wist was het er wel eentje van die Akinori! Dan had hij een veel groter probleem!
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Altair

avatar

Aantal berichten : 105
Registratiedatum : 28-07-14

Character sheet
Wezen:: Magiër
Beroep:: One of the right hands men of the king
Crush:: Time and Time again. Me and my game had have fun.

BerichtOnderwerp: Re: Uh .... I wanted to bring this back, honest!   za jan 24, 2015 10:41 am

Hij lachte zachtjes bij de woorden van de jongen. Zag hij er uit als een dief? Misschien wel. Zijn mantel verstopte hem grootten deels en hij zou gemakkelijk over al in kunnen sluipen. Helaas was hij niet geïnteresseerd in goud of juwelen. Momenteel was hij geïnteresseerd in de jongen voor hem. Duidelijk genoeg hoe goed de jongen was in wat hij deed en duidelijk genoeg dat hij beheerste over een goed stel hersens was een goed teken. Toch stelen van wachters net voor de wisseling van de wacht kon even goed heel gevaarlijk zijn. Want op deze uren waren het de schaduwen die ronddoolden en die een gevaarlijke vijand konden vormen. De jongen kon eigenlijk van geluk spreken dat het hem was die hem had gesnapt. Het had heel anders kunnen uitdraaien voor de jongen. Misschien, heb je gelijk misschien ook niet. Ow maar hij wist dat hij gelijk had. Hij had het gezien en het was geen illusie geweest. Het was een duidelijk voorbeeld van een kruimeldief. Een kruimeldief die al wat ervaring had. Hij zuchtte zachtjes en zijn hand gleed langzaam naar de kap van zijn mantel. Zachtjes liet hij de kap naar achteren glijden zo dat zijn gezicht zichtbaar werd. Hij keek de jongen aan met een emotie loze blik. Zoals hij meestal keek. Emoties had hij lang geleden opgegeven. Zijn kristal blauwe ogen gleden weer even over de jongen voor hij de kruimeldief terug recht aankeek. "Ik weet dat ik gelijk heb." Hij stapte rustig wat vooruit. "Ik heb je zien stelen."[b] Hij was serieus. Hij had maar weinig informatie over de jongen, dus hij was voorzichtig met zijn woorden. Hij was voorzichtig met wat hij kon zeggen en wat niet. Het was niet de bedoeling om de jongen weg te jagen. Nog om hem de indruk te geven dat het hem ook maar wat kon schelen. Want het kon hem niets schelen. De jongen mocht van hem zo veel stelen als hij wilde. Zolang de jongen niet in zijn weg kwam. Maakte het weinig uit. [b]"Maar ik heb geen interesse in het geld dat je hebt gestolen. Ik ben meer geïnteresseerd in jou." Een lichte glimlach kwam op zijn gezicht. "Of eerder in je vaardigheden." Hij kwam weer wat dichter naar de jongen toe. "Dus ben je geïnteresseerd om wat bij te verdienen?" Het zou een verrassing zijn mocht de jongen zijn aanbod afslaan op het eerste moment. Maar hij kon alles verwachten. Op zijn minst verwachte hij dat de jongen zou vragen om verder uit te lagen. Wat hij met plezier zou doen. Hij was bereid om de jongen er voor te betalen. Een goede som. Hij was bereid om te onderhandelen als dat nodig was. Een dief… Zou een dief een aanbod dat ging over geld afslaan? Zo wel kon hij nog altijd dreigingen maken. Wat ook zou lukken, maar minder aangenaam zou zijn voor beide partijen. Meer voor de jongen dan hem. Het kon hem weinig schelen wat er met de jongen zou gebeuren mocht het anders uitdraaien dan dat hij had gepland. Het was maar een van de zovelen… "Of ben je op zijn minst bereid te luisteren naar wat ik je kan aanbieden?" De keuze was geheel bij de jongen. Het was een belangrijke keuze, want de jongen kon een deel uit maken van een groter plan. Een plan om de mensen eindelijk vrij te krijgen. Een plan dat gevaarlijk was en misschien tot het einde zou leiden van velen. Hoe dan ook, de jongen wist niet waarin hij terecht was gekomen. Misschien hoefde de kruimeldief het zelfs niet te weter…

_________________

Gast Time and Time again I play this game.
Waiting for a chance:
To make this life better!
theme:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Iro

avatar

Aantal berichten : 86
Registratiedatum : 19-11-14

Character sheet
Wezen:: Mens
Beroep:: Trief
Crush:: Gold, gold and... jewels!

BerichtOnderwerp: Re: Uh .... I wanted to bring this back, honest!   za jan 24, 2015 9:04 pm

Okay? Dus deze had hem zien stelen, dan was dat vast bij de wachters geweest? Iro bleef rustig staan wachten en zag hem wel dichterbij komen en zijn kap af nemen. Die blik verried niets dan dat het een emotieloos gelaat. Iro haten zulke mensen die waren soms als je goed geluk had enkel bij hun ogen te lezen of in hun bewegingen. Iro had vooral veel les van zijn oud mentor in dat laatste gehad, maar toch was het een irritante aangelegenheid toch bleef de jonge dief er rustig onder. 'De wachten, ja daar zul je me vast gezien hebben. Die laatste twee staan elke keer te slapen rond dit uur, maar waar zou jij mijn vaardigheden voor nodig hebben?' Iro klonk geheel serieus, maar weigerde het doek voor zijn gezicht weg te halen. Hij wilde eerst weten of het zich loonde en volgens zijn volgende woorden zou dat het. 'Hm, misschien als je uit gesproken bent.' Iro was geen overhaastig persoon. Hij wist dat de meeste van zijn collega's veel te snel ja zeiden als ze hoorde dat iemand hen wilde inhuren. Voor zo ver Iro wist was dat een slecht voorteken als iemand van de Akinori je inhuurde. Meestal was het een val zoals hij eens over Remco had gehoord, maar die was er ter nauwe nood weg gekomen. Want dat gezicht kende hij maar al te goed al liet Iro het niet merken. Muba begon zachtjes te grommen toen de man nog een stap dichterbij kwam en zetten al haar haren op. Iro streelde haar staartje zachtjes om haar te laten weten dat hij de man voor hem nog steeds niet vertrouwde. 'Naar mijn menig zijn er maar weinige van mijn collega criminelen er goed vanaf gekomen toen een Akinori hen in wilde huren. Meestal zijn het vallen.' zijn woorden waren simpel maar toch voorzichtig uit gesproken. Iro was een voorzichtige jongen en bleef elke beweging van de ander scherp in de gaten houden.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Uh .... I wanted to bring this back, honest!   

Terug naar boven Go down
 
Uh .... I wanted to bring this back, honest!
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» I'm back!
» Dit vin ik echt niet kunnen. Wat vinden jullie?
» I played the f*cking villian, just like you wanted (open)
» Back
» Back in the city

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Magnolia :: Magnolia :: Oak Town-
Ga naar: