The future of Fairy Tail
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Nothing has changed.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Vash

avatar

Aantal berichten : 33
Registratiedatum : 24-08-15

Character sheet
Wezen:: Magiër
Beroep:: Scherpschutter
Crush:: Donuts and womans

BerichtOnderwerp: Nothing has changed.   di sep 01, 2015 4:12 pm

Zware wolken pakten zich samen en zagen er dreigend uit, maar ze hielden hun waardevolle vracht nog even bij zich. Een eenzaam figuur stapte strompelend door de weilanden voor er een nauwelijks nog zichtbaar pad zich zichtbaar maakte. Onkruid overwoekerde het langzaam aan steeds verder door het weinige gebruik ervan. Zijn ogen verscholen achter oranje brillen glazen. Speurde hij zijn omgeving af. Er kringelde wat slierten rook tussen de bomen door naar boven. Een vrolijk gevoel verspreiden zich in zijn grommende maag. De wolf die zich bij het eerste menselijke contact afzijdig had gehouden liep nu naast hem en bromde zachtjes. 'Ja jochie leven. Kom laten we gaan.' zei Vash en stapte rustig verder. Ze liepen nog een kilometer of twee voor de eerste groezelige huizen goed in zicht kwamen tussen de bomen door. Het was het eerste dorpje zins zijn vertrek uit Konstans. Een vrolijke glimlach verscheen op zijn lippen toen de wolf besloot om toch maar in het bos te blijven. Niet iedereen kon zo'n pracht dier waderen, maar Vash vond het niet erg en liep het dorp binnen. Verschillende mensen keken op van hun werk en keken hem na. Geen wonder, bijna niemand had zo'n grote lange rode jas aan als hij. Vash gaf er geen aandacht aan en zocht naar de herberg die in het midden van het dorp stond. Het was er best nog druk, maar wat wilde je ook bijna aan het einde van de dag en dan nogwel op vrijdag. Vash had de herberg net gespot toen een enorme donderslag de hemel deef openscheuren en de regen in grote dikke druppels op de aarde liet vallen. Het leek wel of iemand een reuze emmer om gooide. Meteen was Vash net als vele andere mensen op straat doorweekt. Vele zilochten hun heil op andermans veranda maar andere net als Vash rende richting de herberg. Een plaatstje zoeken duurde dan ook eventjes maar hij vond een lege tafel ver van de deur en helaas ook ver van de haard waar een heerlijk vuurtje in knapperde. Een serfeerstertje kwam naar hem toe en vroeg wat Vash wilde bestellen. 'Het menu van de dag en een fles whisky graag?' vroeg hij met een knipoog naar het knappe serfeersterje die plotsklaps een stel knal rode wangen kreeg, giechelde en terug naar de bar snelde om de bestelling door te vertellen. Ze bracht alvast de fles wisky met een glas. Vash bedankte haar en genoot van haar schoonheid. Snel schonk hij zijn glas vol en dronk hem in twee teugen leeg. 'Ah, i'm alive!' riep hij vrolijk en schonk zijn glas nog eens vol maar dronk hem nu rustiger leeg. Bij de deur gebeurde iets, maar wat kon Vash nog net niet horen nog zien...

Open
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raidyn

avatar

Aantal berichten : 60
Registratiedatum : 29-07-14

Character sheet
Wezen:: Magiër
Beroep:: -I work to be stronger then Laxus Dreyar! Therefore I will fight the fight over magic!
Crush:: Isn't it a beauty? She gives of so much light! My lightning and I have such a strong band!

BerichtOnderwerp: Re: Nothing has changed.   di sep 01, 2015 7:07 pm

Met gesloten ogen liep hij door de regen over de straten. Regen die hij had gebracht. Regen, donder en bliksem die hij met zich mee drug. Het was de afgelopen dagen heel erg droog en warm geweest. De grond was hard en stoffig geweest en de planten begonnen te verdrogen. Mensen begonnen te klagen en geïrriteerd te raken. Net zoals hij. Hij was het zat om zich te verstoppen. Zat om elke keer dat wachters hem zagen weg te vluchten. Wel misschien was het niet precies dat. Maar de laatste dagen had hij niet veel te doen gehad. Hij had zijn krachten niet kunnen gebruiken en als hij zich begon te irriteren op zo'n dagen. Dan.. Well dan kreeg je wat iedereen door hem nu kreeg. Een storm. Maar dit was nog maar het begin. Hij zou het groter maken. Zijn krachten eens tot het uiterste drijven. Hij zag hoe de straten begonnen leeg te lopen. Terwijl de regen de mensen doorweekte. Veel kon het hem niet schelen. Veel had hij er niet aan. De regen liep al over zijn kleren. De natte raakte zijn huid al aan. De druppels rolden over zijn haren. Vielen neer op de grond en mengde zich met de rest van het water. Oh de wolken en de regen was maar een truck dat hij kon uithalen. De bliksem. Dat was zijn grootte liefde. Zijn macht. Op het moment dat de lucht flitste opende hij zijn kristal blauwe ogen. Ogen die oplichten door het licht en de duidelijk zichtbaar waren zelf door de regen. Sommige mensen die nog buiten waren om alles van hun werk naar binnen te brengen staarden hem aan. Met lichte angstige ogen. Hij had geen emotie in de zijne. Behalve zijn geïrriteerde blink. Het was duidelijk dat hij naar iets zocht om hem bezig te houden. Het kon hem niet schelen wat. Een gevecht zou goed van pas komen. Zo dat hij zich wat kon uitwerken. Het was duidelijk dat de mensen die hem aanstaarde wisten waar hij naar zocht en snel draaiden ze zich van hem weg or liepen hun huizen binnen. Maar hij had geen plannen om zomaar een gevecht op straat uit te voeren. Neen hij wist precies waar hij mannen kon vinden die zich zo in een gevecht zouden wagen. Mannen die hij heel goed kende. Mannen die al wisten wie hij was. En hij zou ze zo vinden in de herberg. Een kleine grijns vormde op zijn gezicht en zijn handen die tot nu toe rusting in zijn zakken had gezeten vormde lichte vuisten. Hij zag het als een kleine training sessie.
De deur van de herberg stond open. Het licht viel er door op de natte grond. De schaduw van mensen speelden er up. Maar het werd verstoord en troebel door de regen. De bliksem sloeg eer door de lucht en zijn hart miste en slag. Voor het weer normaal begon te kloppen. Een kleine grijns kwam op zijn lippen als hij de mannen al zag staan terwijl hij naderde. Op het moment dat hij de deur binnen stapte. Flitste de lucht weer en wel hij liet het precies achter hem inslaan. Zo at hij iedereens aandacht meteen had. Meesten draaiden zich om. Wetend om hem met rust te laten. Maar natuurlijk deden zijn 'lieve vrienden' dat niet. "What are you doing here brat?' Gromde er één. Rustig schudde hij zijn hoofd een beetje. Z dat het water er uit vloog. Voor hij een hand door zijn haren streek en naar de man keek. "Do I know you?" De mannen gromden en stonden op. Meeste mensen rond hen. Schoven wat op. Wetend wat er zou komen. Veel maakte het hem niet uit. Hij wilde zo kwaad mogelijk krijgen. Zodat ze op hem afkwamen met alles wat ze hadden. "I'm the one who knocked you sensless last week." Zij de man en hij grijnsde breed. Denkend dat dat hij niets zou hebben om terug te zeggen. "Oh so you're the gaylord of the town then?" Hij zelf grijnsde nu ook. "Of course I let you knock me. I don't hurt little girls." En dat was de druppel. Nu waren alle mannen aan het grommen en één voor een kwamen ze op hem af. Klaar om hem op het gezicht te slaan. Hij ontweek de slagen gemakkelijk en liet de meeste op hun rug vallen. Behalve de 'grote' jongen. Die zijn vuist hield hij tegen en kneep er hard tegen aan. De baas van de herberg kwam en schreeuwde tegen de mannen om geen problemen te maken. Één ding die hij voor had. De baas van deze herberg was een 'vriend' die mannen maakten vaker problemen en joegen klanten weg. Hij keek naar de baas. "Do you want me to kick this bunsh out?" De man knikte en liep terug naar de keuken. "I don't care what you do to them! Just get them the hell out of here!" Nu had hij zelf toestemming om de mannen in elkaar te knokken. De man die hij vast had vloog al snel de herberg uit. Makkelijk met een schop midden in zijn buik. Hij kraakte zijn vuisten even. Voor hij al snel de anderen begon aan te vallen. Oh ja af en toe kreeg hij een slag terug. Maar snel genoeg lagen alle mannen van het groepje buiten in de regen. Een ander persoon sloot de door en velen in de herberg juichten . Hij veegde wat bloed van de hoek van zijn mond af en liep toen dieper de herberg in. Voor hij een tafel vond die nog leeg stond. Met een lichte plof zat hij neer en legde zijn voeten op de rand van de tafel. Kruiste zijn armen en sloot zijn ogen. Hij voelde zich beter nu en langzaam begon zijn lichaam te kalmeren.

_________________
Gast Sronger than befor, I will defeat the last thunder GOD 'Laxus'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vash

avatar

Aantal berichten : 33
Registratiedatum : 24-08-15

Character sheet
Wezen:: Magiër
Beroep:: Scherpschutter
Crush:: Donuts and womans

BerichtOnderwerp: Re: Nothing has changed.   wo sep 02, 2015 12:28 am

Vash probeerde vanaf zijn tafeltje te zien wat er gebeurde met volle mond Whisky, maar hij kon niets zien wel hoorde hij een Engelse taal gesproken worden en een hoop gerommel.  Hij stond op en keek over de hoofden van de mensen heen. Hij liep naar de muur van mensen die zich er niet mee wilde bemoeien en Vash probeerde er door te komen, maar hij werd steeds terug geduwd. Het serveerstertje greep hem bij zijn pols en trok Vash weg bij het gevecht dat gaande was. Het was best snel over en de mannen leken zich verslagen te geven voor nu, maar dat kon natuurlijk zo veranderen toch? Even afgeleid te zijn door haar prachtige verschijning, Vash grijnsde naar haar en ze begeleiden hem naar zijn tafeltje en zetten een bord voor hem neer. Het was weer stil en de rust was voorlopig weer terug gekeerd. Vash knikte dankbaar naar haar, maar waarom iedereen toch moest vechten snapte hij nog steeds niet. Vash viel met smaak aan en begon de gekookte aardappelen en de groente te verorberen. Ze waren heerlijk zeker het gebruik van de kruiden was heerlijk bij het vlees van de lamsbout. Man wat had hij een honger en dorst! Onder het eten nam Vash zo nu en dan een slok van zijn whisky en genoot volop. Het serveerstertje moest soms even terug komen met nog een bord en na de vierde glimlachte hij vriendelijk naar haar. Slikte zijn grote hap door en richten zich opnieuw tot haar.  'Hebben jullie ook Donuts?' vroeg Vash haar en het meisje moest even na denken. Ondertussen viel zijn blik op de nieuwkomer en Vash moest even glimlachen naar die gast al had hij een vrij nors uiterlijk. Daarna verlegde hij zijn blik weer naar het meisje dat zijn vraag bevestigde. 'Ja we hebben donuts, maar kunt u die nog wel op?' vroeg ze een beetje verontrust door de borden die aan de zijkant van zijn tafeltje stonden. Vash barstte in een hartelijk lachen uit en legde zijn handen achter zijn hoofd en sloot zijn ogen. 'Ja hoor geef me er maar een stuk of tien. Hahaha!' lachte Vash haar vriendelijk toe en opende zijn ogen na zijn woorden weer. Het Serveerstertje leek wat gerust gesteld en vertrok met een even vrolijke glimlach als Vash had. JA hij was een grote eter en je zag het niet eens aan hem af.

_________________
Theme
Voice and reactions to danger!
[url==https://www.youtube.com/watch?v=lvk5H9foyi0][/url]Vash shooting skills
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Nothing has changed.   

Terug naar boven Go down
 
Nothing has changed.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Magnolia :: Magnolia :: Oak Town :: Kerk-
Ga naar: